کلمات هرگز از بین نخواهند رفت...

کلمات انرژی دارند، حتی لحن و چگونگی ادای کلمات هم انرژی دارند... درست حرف بزنید، نه به خاطر مخاطبِ این لحظه تان؛ بلکه به خاطر جهانی که کودکانتان در آن خواهند زیست!... حالا هی مثلا فحش بدهید، هی دل بشکنید، هی از کلمات منفی استفاده کنید، هی بگویید نمی شود، هی بگویید نمی توانی، هی به سخره و کینه و غیره کلمات را در هوا بپاشانید... امروز به هدف می رسید و می رود پی کارش و احساس می کنید خیلی باحال اید... اما کلماتِ شما هرگز از دایره ی هستی پاک نخواهند شد! (معنیِ عمیقِ واژه ی "هرگز" را می دانید!؟)... بیچاره کودکانِ هنوز نداشته ی من و شما!...

مهدیه لطیفی

امان از این تو و آن تو...

 

 

پناه از "تو" به خواب، پناه از آن "تو"ی توی خواب ها به بیداری، پناه از دردِ بیداری به "تو"یی که جواب         نمی دهی، پناه از سکوتِ نامهربانت به دو سه غزل از حافظ، پناه از غزل هایی که از "تو" بی خبرند به ساعتی خواب، پناه از آن "تو"ی توی خواب ها به... به... به...!؟ تو بگو به کجا!؟... امان از آن "تو"ی توی خواب ها که توی شلوغی گم میشود و امان از این "تو"ی توی بیداری که جواب نمی دهد نمی دهد نمی دهد...

مهدیه لطیفی