در را به موقع باز کن،پنجره را به موقع ببند...

 

پشت هر دری که

رو به رفتن باز می شود

احساسی آماده آمدن است و

پشت هر پنجره ای که بسته می شود

قلبی تشنه ی تسخیر قلبت

حواست باشد!

برای گریز از طغیان قلب روحت

در را به موقع باز کن

پنجره را به موقع ببند

 

شبنم سمیعیان

بـــــــــــــــــــایـــد مــــــــی رفــــــتم...

بـــــــــــــــــــایـــد مــــــــی رفــــــتم

بــــــــرای عـــــــاشقِ تــــو شدن

آنــقـــدر  دلیـل ها زیـــــــــاد بــــــودند

کـــــه حــــــــقُ انتـــــخاب

از مـــــــــن گـــــرفته مــــــــی شد

بـــــــــــایــد مـــــی رفــــتم و

آنـــــقدر

بـــــــــــر شــــــــانـه هــــای نـــداشــته ات

اشـــک مــــی ریـــختــم

تـــا بـــــــــی دلـــــیل عـــــــــــــاشقت مـــــــی شــــــــدم

 

شبــــــــنم ســـــمیعـــیان

 

 

بــــــــــرای دوست داشـــتنت ...

بــــــــــرای دوست داشـــتنت

مــــرزی نـمـــی گـــذارم

تنـــها تـــویــی کـــه مـــی تـــوانی

بــــــه هـــــــزاران دلیـــل بـــــروی که

بـــــــــی هـــــــیچ دلـــــیلی بـــــــرگــــردی

عـــــشقِ عظـــیمِ تـــــــــو کـــــفایت می کـــــند که

تمــــــــام درهـــــــــــا را

بـــــرایـت بــــاز بگـــذارم

 

شبنم سمـــعیان

بــــــــاید تمــــــــاشایت کنم...

بــــــــاید تمــــــــاشایت کنم

و بـــــــــه خــــــــاطر بســـــپارمت

همیشه آنچـــه بـه تـــــو نــــــــزدیکـتـــرین است

روزی دورتـــــــرینِ دورهـــایــت می شـــــود

روبـــــــرویـــم بنـــشـــین و

انـــدوه و عـشـــقِ ایـــن لحـــظه ی «رام» را

همــــــــراهِ مـــن بنــــــــــوش

شــب هـــــایی از راه خـواهند رســــید کـــه فقـــط

با مـــرور خـــاطراتت

صبـح خــــواهند شد

 

شبــــنم سمـــعیان