دیدن لبت...

 

بـرای مـست شدن دیـدن لـبـت کـافـی سـت

شـراب جـامـد تـو اسـتـکـان نـمـی خـواهـد

 

غـلـامـرضـا طـریـقـتـی

هـنـوز یــوسـفـم امـا ...

 

هـنـوز یــوسـفـم امـا ســیــاه پــوش شـده سـت

جــمــــــال صــورتـــــم از کــیــنــه ی بــــرادری ام

بــگـو چــگــونـه ولـی مـی شـنـاسی ام کـه اگــر

غــلام هـــم بــشـــوم بــــاز جـامــه مــی دری ام

حـقـیـقـت ایـنـکـه ز پــرهــیـز خــــود پـشـیـمـانـــم

بــگــو دوبـــاره بــیــایـــد تـــنــت بــــه دلـــبـــری ام

 

غـــلامـــرضـــا طــــریـــقـــتــی

 

گر چه سخت است به ...

 

گر چه سخت است به فکری هوس نان نرسد

قصه ای نیست که با عشق به پایان نرسد

 

غلامرضا طریقتی

ای عشـــــــق بــــــیــــا...

ای عشـــــــق بــــــیــــا

آدمـــــــی از نـــــو بــــــــــــتـــــــــراشــیـــم

خـــــــــوشـــــبــــخــت تــــر و

خــــــــوب تــــــــر و شــــــــادتـــــــر از مــــــــــــن

 

غــــــلامـــــرضــــا طـــریـــــقــتی

 

عــــــــــــشق...

عــــــــــــشق گـــــاهی

با پـــر قــو

صــخـــره را مــی پـــرورد

گــــاه سنگـــین مـــی شود

چــــکش بــه میـــخک مــــی زنــد

 

غلامــــرضا طریقتی

 

تـــــــــو با کدام خـــــزانی...

تـــــــــــــو با کدام خـــــــزانی؟کـــــــــه من بــهــــار نـــدارم

 

اگـــــر قـــرار نــــداری چــــــــــــرا قــــــــــرار نـــــــــــدارم

 

غلامـــــــــــرضا طــــــریقتی

عصر جمـــعه...

بـــــــــی تــــو تمام روزهای مـــن

مـــانند عصر جمـــعه دلــــــــیرند

شـــعــر و امـــــید و آرزو در مـــن

روزی هـــــزاران بــــار می میرند

 

غلامــرضا طریـــقتی

قســــــــمت آخـــــــــر...

شـــــــاید ابلیـــس تـــو را شیطـــنت آمـــوخت که مـــــن

در پس پـــــــرده ایمان به تــــــــو کــــــافر بـــاشـــــــــــم

دردم ایـــن اسـت کــه بـــایـد پــس از ایـــن قسمـــتهـــا

سالــــــــها منتظــــــــر قســــــــمت آخـــــــــر بــــــاشم

 

غلامـــــرضا طـــریقتی