عــیــــد مــــــن ...
عــیــــد مــــــن
وقــتــی ســـت کـــه
هـــلـال لــبـــخــنــد تـــــو را بــبــیــنــم
مــحــســن حــســیــنــخــانـــی
عــیــــد مــــــن
وقــتــی ســـت کـــه
هـــلـال لــبـــخــنــد تـــــو را بــبــیــنــم
مــحــســن حــســیــنــخــانـــی
صــدای خــنــده هــای تــــــــــــــــــــــو
افـــتــــادن تــکــــه هـــای یـــخ اســت
در لــیــــــوان بـــــــهـــــار نــــــارنـــــــج
بــخــنــــد!
مـــی خـــواهـــم
گــلــویــی تـــازه کــنـــم
مــحــســن حــســیــنــخـــانــی
بــچـــــه کــــه بـــودم
فکــــر مـــی کـــــردم
حـــس چـشـــــایــی مــــربـــوط بـــه چــشــــم است
حـــــالا دیـــــــگــــر مـــطــــمــئــــنـــم!
از وقــــــتــــــی آمــــــــده ای
چــشــــم هــــایــــت
زنـــدگــــــی ام را شـــیـــــریـــن کــــــــرده
مــحـــســـن حــســـیــنــخــــانـــــی
دســـتـــــان تـــــــو
تــــنــــــهـــا حــاجـــتــــیــــســت
کــــــه مــــــی شـــود بـــــــه آن
دخــــــیــل بــــست
محـــســــن حـســیــنخـــانی
نـــــــــــقــــشـــه جـــغـــرافــــیـــا را قـــبـــول
نــــدارم!
هـــــــر جـــــــا کـــه تــــــــــــــو رفــــتــــه ای
دورتـــــــــــریــــــن نــقــــطــــه دنــیـــاســـــت
مـــحـــســــن حــســـیـــنخـــانــی
تــــو
بـــــــــــا تــمــــــــام زن هـــــــا فــــــرق داری
گــــــــــل هـــــــــــــــــــای پـــــــیــــراهـــنــت
هــیـــچ وقـــت پـــژمـــــرده نمــــــی شــونـــد
مــحـــســـن حــســیـــنـخـــــــانـــــی
هـــــنوز بــــــــوی بــــــــــاران و کـــــــاهگل مـــــی دهد
بــــــــوی مــداد جـــویده شـــــده ی کـــــودکــــــــی ام
بــــــــــــوی گلــــــبرگ هـــای گــــــل محـــــمــــدی لای
قــــــــــــرآن
مـــــــن تـــــو را
قــــد انگشتان دو دســـــتم
دوست دارم
محـســــــن حسینـــخــانی
به درازا کشیده
این بار
سرت را درد نمی آورم
خواستم بگویم
در یخچال چیزی نداریم
پایم را هم که بیرون بگذارم
از گنجشک های همیشه منتظر خرده نان هایت
تا گریه ای که فقط از دست تو غذا می خورد
سراغت را می گیرند
من هم جوابی ندارم به آنها بدهم!
خلاصه فکرهایت بکن
اگر نیایی
همه ی ما با هم از گرسنگی خواهیم مُــرد
محسن حسینخانی
دنبال سرنوشتی رویایی بودی
و من
نمی توانستم
دست هایم را رها کنم
چاره ای جز دروغ نبود!
فالگیری
که عاشق مشتری اش شده
چه باید بکند!؟
محسن حسینخانی
هر روز می دوم
به چنگش می آورم
و بالای درختی می برم
تا دست هیچ کس به آن نرسد
دوست داشتنت
گله ی گوزن
به تعداد روزهای زندگی ام
محسن حسینخانی
دروغی خنده دار
باد چکار دارد به موهای تو؟!
باران به خاطره ات؟
من به چشم هایت؟
اصلا...
آنقدرهام که فکر می کردم
زیبا نیستی!
تمام شعرها دروغند
دروغی خنده دار
مثل همین شعر...
محسن حسینخانی
شعر از دل می آید
که تو آن را برده ای...
محسن حسینخانی
ماه نو را که دیدی
آرزویی کن!
هر شب می بینمت
و هر شب آرزویت می کنم!
محسن حسینخانی
در آوردن کبوتر
یا خرگوش
از کلاه یک شعبده باز
وقتی تو
از لای موهایت بهار
بیرون می آوری
محسن حسینخانی
تحویل بگیر
تا
سالم
نو
شود...
محسن حسینخانی
قند را در دل من آب می کند
برف را
در دل زمستان
محسن حسینخانی
روزهای قرمز تقویم منند
برای بوسیدنشان
باید همه چیز را
تعطیل کرد
محسن حسینخانی
قند را دل من آب می کند
برف را
در دل زمستان
محسن حسینخانی
روزهای قرمز تقویم منند
برای بوسیدنشان
باید همه چیز را
تعطیل کرد.
محسن حسینخانی
تو پنجره ای باز
حالا که راهم داده ای
دیگر رویت را بر نگردان!
محسن حسینخانی
دوستت داشته باشم
برای ماهی ها
تابلوی شنا ممنوع
بی مفهوم است!
محسن حسیخانی
فقط با معجزه ی انگشان تو
دهان باز می کند
محسن حسینخانی
خدا
آن بالا بالا هاست
بعد گفتند
خدا همه جا هست
حالا که به چشم های تو
خوب نگاه می کنم
می دانم ماجرا چیست!
محسن حسینخانی
برایت شعر می نویسم
کنارت که باشم عطرت
کلمات را مست می کند
آن وقت
جمع کردنشان
دیگر کار خداست...
محسن حسینخانی
تابلوی زینتی بودی
من روزنامه ای که به دور آن پیچید
و
زمانه
دست های مردی ثروتمند
محسن حسینخانی
اما هنوز عاشقیم!
پارچه ای سفید
می تواند جنگی بزرگ را تمام کند
فرقی نمی کند
کهنه باشد یا نو....
محسن حسینخانی
چقدر دوستم داری؟
با یک بوسه جوابت را می دهم
من
از همان بچگی
عادت داشتم
با کوتاه ترین راه حل
به درست ترین جواب برسم...
محسن حسینخانی
اما میدانم
دوست داشتنت...
دیکتاتوریست ،، که عجب
به جان من افتاده
محسن حسینخانی
نمی توانم جلویش را بگیرم
در تاکسی باشد
یا جلسه ی مهم کاری
یا سر میز شام
فرقی نمی کند!
دوست داشتنت
به (عطسه) می ماند
محسن حسینخانی
راه گم کرده اند
وگرنه
کوچه ی بی درخت
باران می خواهد چه کار!؟
که تنهایی کبوتری را
تا پشت بی قراری پنجره ی ما بکشاند!؟
یا غربت لنگه کفشی خیس را
روی سیم های چراغ برق؛
که هی از بندهایش
اشک می چکد........!؟
درخت باران می خواهد چه کار!؟
پنجره باران می خواهد
نگاه خسته باران می خواهد
دلتنگی...
دلتنگی بارانمی خواهد.
محسن حسینخانی