رفته ای و میان حجم اتاق

لوسه هایت کلافه ام کرده

التیام از کسی نمیخواهم

سرطانم که رو به تکثیرم

 

انتظار از کسی نخواهم داشت

هر کسی میرسد تبر دارد

باغبانم مرا رها کرده

با علف های هرز درگیرم

 

بهار امیدی