رهایم کن!
نشسته ام و زندگی را
پشت دیوارهای خانه حدس می زنم
دریا را
که آرام و سنگین
به رودخانه می ریزد
و خاک را
که سخت نزدیک است
بلد نیستم زنت باشم
رهایم کن!
قول می دهم بادبادک باشم
صبا کاظمیان
+ نوشته شده در یکشنبه بیستم تیر ۱۳۹۵ ساعت توسط اویس احمدی
|